Rodzi się ślepy, malutki, bezbronny. W pierwszych dniach jego życia jedyną ochroną jest dla niego matka.
Instynktownie wie gdzie szukać mleka, gdzie się schronić przed zimnem.
Kiedy kończy 4 tygodnie zaczyna być samodzielny jednak najlepiej odstawiać go od matki gdy ukończy 8 tygodni.
Czasami suka przestaje się zajmować szczeniakami przed ukończeniem owych 8 tygodni.
Barbarzyństwem jednak jest odstawianie szczeniaków wcześniej.
Szczeniaka odrobaczamy i szczepimy przeciw chorobom wirusowym w wieku 6-8 tygodni.
Po szczepieniu przez 14 dni szczeniak powinien być odizolowany od kontaktów z innymi psami.
Szczepienie ochronne powtarzamy w 12 tygodniu życia.
O terminach szczepień decyduje weterynarz, wyznaczając terminy kolejnych szczepień.
Pamiętajmy, że szczeniak jest jak małe dziecko. Potrzebuje troski, miłości i odpowiedzialności właściciela.
Należy zadbać aby miał własne legowisko, w którym będzie się czuł bezpieczny
(Posłanie jest jego osobistą przestrzenią. Jeśli pies od młodości jest przyzwyczajany do legowiska
zazwyczaj śpi w nim bardzo chętnie).
Dwie miseczki, jedną na wodę drugą na jedzenie (Pokarm, którym karmimy naszego pupila powinien być smaczny,
a pies powinien mieć stały dostęp do świeżej, czystej wody).
Obróżkę dopasowaną do wieku i wielkości psa , smycz, kaganiec. Warto kupić szczeniakowi kilka gumowych zabawek i gryzaków,
szczotkę do czesania sierści, szampon, własny ręcznik, identyfikator do przypięcia przy obroży.
Wychowanie szczeniaka zaczynamy od dnia kiedy pojawi się w naszym domu.
Szczeniaki uczą się szybko i chętnie, często traktując naukę jak zabawę. Postępując konsekwentnie bardzo szybko nauczymy
malucha czystości i odpowiedniego zachowania. Warto kupić dobry podręcznik w którym znajdziemy wskazówki i porady
dotyczące wychowywania psa.