jestes 1 573 215 naszym gosciem

Schronisko dla bezdomnych zwierząt Katowice ul. Milowicka 1B

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
o zwierzętach

pies informacja z encyklopedii

Pies domowy (Canis familiaris), zwierzę pochodzące od wilka i zapewne od szakala,
udomowiony przed 8 tyś. lat; około 300 ras i odmian różniących się wzrostem, pokrojem,
owłosieniem i maścią oraz przydatnością dla człowieka; dojrzałość płciową osiąga w 6-10 miesiącu życia.

Ruja 2 razy w roku, ciąża 58-63 dni, w miocie od 5-8 czasami do 15-20 szczeniąt, żyje do 20 lat.
( dane zaczerpnięto z Encyklopedii Popularnej PWN wydanie 23 z 1993r.)

 

start życiowy szczeniaka

Rodzi się ślepy, malutki, bezbronny. W pierwszych dniach jego życia jedyną ochroną jest dla niego matka.
Instynktownie wie gdzie szukać mleka, gdzie się schronić przed zimnem.
Kiedy kończy 4 tygodnie zaczyna być samodzielny jednak najlepiej odstawiać go od matki gdy ukończy 8 tygodni.
Czasami suka przestaje się zajmować szczeniakami przed ukończeniem owych 8 tygodni.
Barbarzyństwem jednak jest odstawianie szczeniaków wcześniej.

Szczeniaka odrobaczamy i szczepimy przeciw chorobom wirusowym  w wieku 6-8 tygodni.
Po szczepieniu przez 14 dni szczeniak powinien być odizolowany od kontaktów z innymi psami.
Szczepienie ochronne powtarzamy w 12 tygodniu życia.
O terminach szczepień decyduje weterynarz, wyznaczając terminy kolejnych szczepień.

Pamiętajmy, że szczeniak jest jak małe dziecko. Potrzebuje troski, miłości i odpowiedzialności właściciela.
Należy zadbać aby miał własne legowisko, w którym będzie się czuł bezpieczny
(Posłanie jest jego osobistą przestrzenią. Jeśli pies od młodości jest przyzwyczajany do legowiska
zazwyczaj śpi w nim bardzo chętnie).
Dwie miseczki, jedną na wodę drugą na jedzenie (Pokarm, którym karmimy naszego pupila powinien być smaczny,
a pies powinien mieć stały dostęp do świeżej, czystej wody).
Obróżkę dopasowaną do wieku i wielkości psa , smycz, kaganiec. Warto kupić szczeniakowi kilka gumowych zabawek i gryzaków,
szczotkę do czesania sierści, szampon, własny ręcznik, identyfikator do przypięcia przy obroży.

Wychowanie szczeniaka zaczynamy od dnia  kiedy pojawi się w naszym domu.
Szczeniaki uczą się szybko i chętnie, często traktując naukę jak zabawę. Postępując konsekwentnie bardzo szybko nauczymy
malucha czystości i odpowiedniego zachowania. Warto kupić dobry podręcznik w którym znajdziemy  wskazówki i porady
dotyczące wychowywania psa.
 

wybór psa

szczeniak
Kiedy decydujemy się na psa musimy wiedzieć czy chcemy psa dorosłego,
już odchowanego czy szczenię, psa czy sukę, rasowego czy mieszańca, dużego czy małego.
Wyboru należy dokonać bardzo starannie, a przede wszystkim zgodnie z własnymi
zainteresowaniami oraz warunkami, które jesteśmy w stanie zapewnić psu.

Przyjęcie psa dorosłego ma tę zaletę, że jest odchowany, nauczony czystości.
Jednakże istnieje możliwość, że pies może posiadać ukryte negatywne zachowania
np. może być agresywny wobec dzieci.

Najważniejsze jest aby decyzja była przemyślana, ponieważ zwierzęta ze schroniska
są często po ciężkich przejściach a ich życie przed schroniskiem jest dla nas białą kartą.
Już raz zostały potraktowane jak rzecz….

 

 

ciekawostki o psach

KILKA SŁÓW O SZCZEKANIU

Szczekanie dla zwrócenia na siebie uwagi.
Pies, który lubi przebywać w towarzystwie ludzi, lubi być przez nich zauważany,
w momencie, gdy zostaje sam lub kiedy ludzie przestają się nim zajmować robi wszystko
co w jego mniemaniu może, aby zwrócić na siebie uwagę. 
Szczekanie tego typu jest zazwyczaj wysokie, wręcz piskliwe, przerywane nasłuchiwaniem
czy ktoś się nie zbliża lub wyczekiwaniem na reakcję człowieka.

Rada:

Zachowanie to wyciszy się, jeśli zapewnimy psu dostateczną ilość ruchu, szczególnie
przed zostawieniem go samego w domu. Bardzo dobre jest bieganie przy rowerze,
czy długi spacer. Nie powinniśmy także przed zostawieniem go samemu sobie,
bawić się z nim, ponieważ tym silniej odczuje on nagłe opuszczenie go.
Ważną zasadą jest także abyśmy nie zwracali na psa uwagi, jeśli on tego usilnie pragnie
i zajmowali się nim tylko gdy jest grzeczny.

Szczekanie z tęsknoty.
Szczekanie ze stresu związanego z samotnością różni się zasadniczo od szczekania
dla zwrócenia na siebie uwagi. Problem ten dotyczy psów zbytnio przywiązanych do jednego człowieka.
Ponieważ pies ten jest uzależniony od jednej osoby, obecność innych nie przynosi mu większej ulgi.
Szczekaniu mogą towarzyszyć bieganie w kółko, niszczenie, nadmierne ślinienie się, drgawki oraz wycie
w kierunku miejsca, gdzie pies po raz ostatni widział swoją ukochaną osobę.

Rada:

Takie zachowanie przeważnie jest skutkiem zaniedbań w okresie socjalizacji psa.
Pies nie nauczył się samodzielności i ma zaburzone poczucie bezpieczeństwa.
Jego problem można rozwiązać opracowując dla psa terapię behawioralną w formie
różnych ćwiczeń, zwiększających u psa wiarę w siebie.

Szczekanie w obronie terytorium.
Pies w tym przypadku szczeka na każdy obiekt naruszający jego terytorium.
Sytuacją wywołującą szczekanie może być próba wejścia na posesję, do domu lub zbytnie
zbliżenie się do miejsca, gdzie pies odpoczywa. Szczekanie ma niskie brzmienie, jest krótkie,
przerywane i często poprzedza je warczenie. Pies broniący siebie lub otoczenie może zaatakować,
jeśli nie zareagujemy na jego ostrzegawcze szczekanie.

Rada:

Jeśli chcemy oduczyć psa tego zachowania, nie zostawiajmy go luzem samego na podwórku.
Podczas naszej nieobecności, a także w nocy, pies zamknięty w domu lub w swoim kojcu nie będzie
czuł odpowiedzialności pilnowania podwórka i większość czasu powinien przespać.

Szczekanie z nudów.
Ten typ psa można porównać do czajnika z gotującą się wodą: gdy ciśnienie jest za wysokie,
czajnik zaczyna gwizdać. Znudzony pies, który nie ma możliwości rozładowania swojej energii, zaczyna szczekać,
obgryzać przedmioty, drapać, kopać lub robić cokolwiek innego co da mu ulgę.
Szczekanie takiego psa jest przeważnie monotonne, od czasu do czasu przerywane wyciem.

Rada:

Wyjściem z sytuacji jest znalezienie psu zajęcia, zmęczenie go na spacerze,
a także zostawienie psu zabawek i gryzaków.

Szczekanie ze strachu.
Pies w tym przypadku szczeka na każdy obiekt przekraczający strefę bezpieczeństwa wokół psa.
Pies szczekaniem chce odstraszyć wroga, ale w momencie, gdy ten nie zareaguje na ostrzeżenie,
pies wpada w panikę. Szczekanie takiego psa jest przeważnie bardzo głośne, zawodzące.
Najczęstszą reakcją jest wycofanie się psa i ponowne szczekanie z odległości.
Pies może także podbiec za oddalającym się obiektem, ale po chwili wróci w bezpieczne miejsce.

Rada:

Zachowanie to możemy wyciszyć, jeśli będziemy na nie reagować szybko i ze spokojem.
W momencie gdy pies szczeknie, powinniśmy go skorygować szybkim, ale lekkim pociągnięciem za smycz
lub linkę (jeśli pies szczeka na spacerze) albo krzyknięciem na psa, tak aby odwrócić jego uwagę.
Jeśli pies przestanie szczekać i do tego spojrzy się na nas, powinien dostać od nas nagrodę.

Szczekanie z rozbawienia.
Ten pies ma bardzo dużo energii i entuzjazmu, nad którymi trudno mu zapanować.
Skakanie, bieganie, machanie ogonem czy robienie kółek wokół siebie to niewystarczający dla niego
sposób na okazanie swojego dobrego humoru. Pies ten łatwo zapala się do zabawy, szczególnie jeśli chodzi
o ganianie szybko poruszających się obiektów.
Interesują go rzeczy, które większość psów ignoruje, dlatego bardzo często tego typu psy podnoszą alarm
na nawet najcichszy dźwięk z otoczenia, szczególnie jeśli może on kojarzyć się z dobrą zabawą.

Rada:

Dla takiego psa najlepszym rodzajem aktywności będzie długi, monotonny spacer lub bieganie
przy rowerze, aby pies zmęczył się, ale jednocześnie wyciszył.
Zabawy z innymi psami tylko go nakręcą i zawsze będzie ich za mało.
 

kot informacja z encyklopedii

Kot domowy (Felis domestica) zwierzę pochodzące od euroazjatyckich i afrykańskich gatunków
dzikich m.in. od żbika;

Oswojony około 4000 lat p.n.e w Nubii; dojrzałość płciową osiąga w 6-10 miesiącu życia ;
ruja 2-3 razy w roku: ciąża trwa około 60 dni; 4-8 młodych
(dane zaczerpnięto z Encyklopedii Popularnej PWN wydanie 23 z 1993r.)

 

start życiowy kociaka

     Kociak w pierwszym dniu swojego życia waży od 70-135 g. Jest maleńki, bezbronny, ślepy. Nie jest zdolny do samodzielnego życia.Kiedy kończy 3 tydzień jest już bardzo ruchliwy, interesuje się najbliższym otoczeniem, bawi się i psoci z zapałem, próbuje jeść stały pokarm. W 4 tygodniu odrobaczamy kociaka po raz pierwszy a szczepimy go w 8 tygodniu życia. Lekarz weterynarii wyznacza następne terminy szczepień.

     Czasami zdarza się, że kociak odstawiany jest od matki w 5-6 tygodniu życia. Pamiętać należy, że w tym wieku wymaga jeszcze bardzo troskliwej opieki ( np. karmienia 6-7 razy dziennie, dogrzewania). Kociaka odstawiamy od matki w 10-12 tygodniu życia.

     Do dobrego rozwoju maluch potrzebuje kontaktu z opiekunem. Kociak jest wdzięcznym obiektem naszych uczuć. Potrzebuje troski i miłości swojego właściciela. Podejmując decyzję o zabraniu kota pod swój dach pamiętajmy aby zaopatrzyć się w kuwetę, łopatkę do kuwety, żwirek, miseczki, odpowiednie jedzenie, zabawki, drapak, kontenerek do przewozu kota.  

ABC obsługi małego i dorosłego  kota

1. Jeśli twój mały przyjaciel nie potrafi jeszcze sam jeść, musisz dokarmiać go specjalnym mlekiem w proszku dla kociąt lub mlekiem w proszku dla dzieci (np. Bebiko 2R) za pomocą kociej butelki lub strzykawki. Po posiłku należy wymasować dolną część brzuszka wilgotnym wacikiem.

2. Jeśli kociak je już stały pokarm należy podawać mu dobrą karmę dla kociąt lub gotowanego kurczaka z ryżem.

3. Kot pije wodę, krowie mleko powoduje biegunki.

4. Po adopcji kota najważniejsze jest obserwowanie jego zachowania. Jeśli jest apatyczny nie ma apetytu, ma biegunkę bądź wymiotuje niezbędna jest wizyta u weterynarza.

5. Aby twój przyjaciel cieszył się zdrowiem i długim życiem dbaj o jego prawidłową dietę. Proponujemy karmy dobrej jakości ( dostępne w sklepach zoologicznych

zawierające więcej niż kilka procent mięsa) i gotowane lub surowe mięso ( z wyjątkiem surowej wieprzowiny).

6. Jednym z najważniejszych spoczywających na tobie obowiązków jest sterylizacja/kastracja kota. Jeśli dopuścisz do rozmnażania kotki powiększysz populację kociąt a więc przyczynisz się do ich bezdomności.

7. Pamiętaj o regularnym odrobaczeniu i szczepieniach. W razie choroby twoim obowiązkiem jest natychmiastowa wizyta u weterynarza. Nie stosuj ludzkich leków - większość kotom szkodzi.

8. Do transportu kota zawsze używaj transporterka, nie licz na to, że kot nie wyrwie się z rąk.

9. Wybierając kota pamiętaj, że jet to wybór na najbliższe 15-20 lat.

 

wybór kota

strona w przygotowaniu ...
 

ciekawostki o kotach

MAŁE I DUŻE KOCIE GRZECHY

Rozgrzebywanie ziemi wokół kwiatów w doniczce i w ogrodzie w celu znalezienia odpowiedniego
miejsca do załatwienia swoich potrzeb fizjologicznych.

RADA:

rośliny w ogrodzie ogradzamy siatką, podsypywanie roślin ostrym żwirem, rozkładanie
np. kulek naftaliny (ich zapach odstrasza kota)

Obskubywanie liści roślin doniczkowych.

RADA:

Unikniesz obskubywania liści poprzez spryskiwanie roztworem soku cytrynowego

Drapanie mebli to kolejna zmora właścicieli kotów.

RADA:

Sposobem na to jest regularne obcinanie mu pazurów jak również zaopatrzenie się
w pieńki do drapania lub profesjonalne drapaki, które zaspokajają chęć ostrzenia pazurów.
Dodatkowo aby zachęcić kota do drapania wyznaczonego miejsca można użyć preparatów
dostępnych w sklepach zoologicznych (np. kocimiętki w sprayu spryskując nią miejsce do drapania).

Załatwianie się w nieodpowiednich miejscach.

RADA:

Na załatwianie się w nieodpowiednich miejscach może pomóc ustawienie miseczki z jedzeniem
(najwygodniej z suchą karmą) dokładnie w tym punkcie. Kot nie załatwi się na pożywienie.
Jednocześnie należy zadbać o czystość kuwety, jakość piasku lub żwirku, oraz ilość kuwet
o ile mamy w domu więcej kotów, ponieważ niektóre koty nie tolerują załatwiania się
do brudnej i nie swojej kuwety.